ਅਸੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਬੋਲ ਚਾਲ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਬੇ ਸ਼ਬਦ ਬੇਲੋੜਾ ਵਰਤ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ - ਬੇਫਜ਼ੂਲ,ਬੇਫਾਲਤੂ ਆਦਿ। ਬੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੱਗ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਹੀ ਕਈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਨਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੇ ਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਅੱਜ ਆਪਾਂ ਅਜਿਹੇ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਾਂਗੇ ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਕੁਝ ਸਮਾਨਾਰਥ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵੀ ਜਾਣਾਂਗੇ। ਬੇਤੁਕਾ - ਊਲ ਜਲੂਲ, ਫਜ਼ੂਲ। ਬੇਦਰਦ - ਜ਼ਾਲਮ, ਨਿਰਦਈ, ਪੱਥਰ ਦਿਲ, ਬੇਤਰਸ। ਬੇਦਾਗ਼ - ਸਾਫ਼, ਪਾਕ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ। ਬੇਦਾਰ - ਹੁਸ਼ਿਆਰ, ਚੁਸਤ, ਚੇਤੰਨ। ਬੇਦਿਲ - ਉਦਾਸੀਨ, ਖਿੰਨ, ਨਿਰਮੋਹੀ, ਪੱਥਰ ਦਿਲ। ਬੇਧੜਕ - ਅਣਗਹਿਲਾ, ਬੇਧਿਆਨਾ। ਬੇਨਕਾਬ - ਖੁੱਲ੍ਹਾ, ਨੰਗਾ, ਪ੍ਰਗਟ। ਬੇਨਜ਼ੀਰ - ਅਦਭੁੱਤ, ਅਦੁੱਤੀ, ਬੇਮਿਸਾਲ। ਬੇਨਤੀ - ਅਰਦਾਸ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਬਿਨੈ, ਯਾਚਨਾ। ਬੇਨੂਰ - ਫਿੱਕਾ, ਬੁਝਿਆ, ਭੱਦਾ। ਬੇਪਤੀ - ਨਿਰਾਦਰੀ, ਬੇਇਜ਼ਤੀ, ਬਲਾਤਕਾਰ। ਬੇਪਨਾਹ - ਅਸੀਮ, ਬਹੁਤ, ਬੇਅੰਤ। ਬੇਪ੍ਰਤੀਤੀ - ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਬੇਇਤਬਾਰੀ, ਬੇਭਰੋਸਗੀ। ਬੇਪਰਵਾਹ - ਅਣਗਹਿਲਾ, ਨਿੱਡਰ। ਬੇਪਰਵਾਹੀ - ਅਲਗਰਜ਼ੀ, ਨਿਡਰਤਾ, ਬੇਧਿਆਨੀ, ਬੇਫ਼ਿਕਰੀ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ। ਬੇਫ਼ਿਕਰੀ - ਬੇਪਰਵਾਹੀ, ਮਸਤੀ। ਬੇਬਾਕ - ਸਪਸ਼ਟ, ਦਲੇਰ, ਨਿਡਰ, ਬੇਖੌਫ। ਬੇਬੁਨਿਆਦ - ਅਧਾਰ ਰਹਿਤ, ਗ਼ਲਤ, ਝੂਠ, ਨਿਰਾਰਥਕ। ਬੇਮਲੂਮਾ - ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ। ਬੇਮੁਹਾਰ - ਆਪਹੁਦਰਾ, ਬੇਲਗਾਮ, ਬੇਵਸ। ਬੇਮੁਖ - ਉਲਟ ਖ਼ਿਆਲੀ, ਸਾਕਤ, ਮਨਮੁਖ, ਵਿਰੋਧੀ। ਬੇਰਸ - ਫਿੱਕਾ, ਰਸਹੀਣ, ਰੁੱਖਾ। ਬੇਰੁਖੀ - ਘਿਰਨਾ, ਦ੍ਵੈਸ਼, ਰੁੱਖਾਪਨ। ਬੇਲਗਾਮ - ਆਜ਼ਾਦ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ, ਬੇਮੁਹਾਰ। ਬੇਲਾਗ - ਨਿਸ਼ਕਾਮ, ਨਿਰਪੱਖ, ਨਿਰਮੋਹੀ। |
|
