ਸੇਵਾ-ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁਣਾ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਨਿਯਮ ਜਾਂ ਇਕ ਮਰਯਾਦਾ ਹੈ। ਬਾਬਰ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਜਬਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਰੂਹ ਪੁਕਾਰ ਕਰ ਉੱਠੀ ਸੀ ਕਿ: ਏਤੀ ਮਾਰ ਪਈ ਕਰਲਾਣੇ ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦੁ ਨ ਆਇਆ॥ (ਪੰਨਾ 360) ਇਹ ਸੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਮਾਨਵਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਹਮਦਰਦੀ। ਇਸ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਰਗ ’ਤੇ ਤੁਰਨ ਲਈ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਵੰਗਾਰ ਕੇ ਫੁਰਮਾਇਆ ਸੀ: ਜਉ ਤਉ ਪ੍ਰੇਮ ਖੇਲਣ ਕਾ ਚਾਉ॥ ਸਿਰੁ ਧਰਿ ਤਲੀ ਗਲੀ ਮੇਰੀ ਆਉ॥
ਇਤੁ ਮਾਰਗਿ ਪੈਰੁ ਧਰੀਜੈ॥ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਕਾਣਿ ਨ ਕੀਜੈ॥ (ਪੰਨਾ 1412) ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ’ਤੇ ਉੱਸਰੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਮੰਨ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਾਦਤਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹਨ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਜੋ ਕਿ ਅਮਨ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪੁੰਜ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਜਬਰ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਅਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨ ’ਤੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇਣੀ ਪਈ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਵੀ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇ ਕੇ “ਹਿੰਦ ਦੀ ਚਾਦਰ' ਸਾਬਤ ਹੋਏ। ਦਸਮ ਪਿਤਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਜਬਰ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਪਰਵਾਰ ਇਸ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਲੇਖੇ ਲਾਇਆ। ਇਹ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੋਈ ਜਰ-ਜ਼ੋਰੂ-ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਖਾਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਜਬਰ, ਛੂਤ-ਛਾਤ, ਜਾਤ-ਪਾਤ, ਊਚ-ਨੀਚ, ਚੰਗੇ-ਮਾੜੇ, ਗਰੀਬ-ਅਮੀਰ ਤੇ ਹੱਕ ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਇਤਿਹਾਸ ’ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਕਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਇੰਚ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ। ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਜ਼ੁਲਮ ਸਹਾਰਦੇ ਹੋਏ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਇਕ ਨਵੀਂ ਰੂਹ ਫੂਕੀ, ਜਨਤਾ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਹਕੂਮਤੀ ਜਬਰ ਦਾ ਸਹਿਮ ਫੈਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਇਸ ਇਨਕਲਾਬੀ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਹਕੂਮਤ ਸਹਾਰ ਨਾ ਸਕੀ ਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧਣ ਲੱਗੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜ-ਵਿਰੋਧੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਕਈ ਯੁੱਧ ਕਰਨੇ ਪਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਸੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਨਾ, ਜਬਰ-ਜ਼ੁਲਮ, ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਅਨਿਆਂ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਅਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਣਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹ ਪਾਉਣਾ ਖਾਸ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਾਸ ਸੀਮਿਤ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਸਦਕਾ ਜਿੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਚੁੰਮਦੀ ਰਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ: ਨ ਡਰੋਂ ਅਰਿ ਸੋ ਜਬ ਜਾਇ ਲਰੋਂ ਨਿਸਚੈ ਕਰ ਅਪਨੀ ਜੀਤ ਕਰੋਂ॥ (ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ) ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਨਿਭਾਈ ਗਈ ਵਿਲੱਖਣ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਨਵਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਕੀਤੀ ਸੇਵਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਨਾ-ਸਰੋਤ ਹੋ ਨਿਬੜੀ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਸਾਖੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ 1704 ਈ. ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਜੰਗ ਸਮੇਂ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਛਕਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਸਮਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਉੱਚ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮਾਨਵਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲਿਆ। ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਵਰ੍ਹਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ, ਚੱਲਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਛਾਵੇਂ ਮੋਢੇ ਮਸ਼ਕ ਪਾਈ ਜ਼ਖ਼ਮੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭੇਦਭਾਵ ਦੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਲ ਛਕਾਈ ਜਾਂਦੇ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜ਼ਖ਼ਮੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲ ਛਕਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਿਰ ਤਲੀ ’ਤੇ ਧਰ ਕੇ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਕਰਦੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ? ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਂ ਪਾਸ ਰਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ-ਪਰਾਏ ਦਾ ਭੇਦ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਵੈਰੀ ਦਲ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲ ਛਕਾਈ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਇਤਰਾਜ਼ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਪਾਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ। ਭਾਈ ਜੀ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਜਦ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਹਲੀਮੀ ਸਹਿਤ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ! ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ’ਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੀ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਜਲ ਛਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਆਪ ਜੀ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਬੈਗਾਨੇ ਤੇ ਵੈਰੀ ਮੀਤ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਭਾਸਦਾ ਹੈ।” ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਦੇ ਨਿਮਰਤਾ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਬਚਨ ਕੀਤੇ, “ਭਾਈ ਜੀ ! ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ।” ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ’ਤੇ ਢਹਿ ਪਏ। ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਉਠਾਇਆ ਤੇ ਗਲਵਕੜੀ ਵਿਚ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਜਬਰ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹਾਂ। ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ। ਵੈਰੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।” , ਇਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮਲ੍ਹਮ ਦੀ ਡੱਬੀ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਭਾਈ ਜੀ ! ਤੁਸੀਂ ਜਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਸਗੋਂ ਜ਼ਖਮੀਆਂ ਦੀ ਮਲ੍ਹਮ-ਪੱਟੀ ਵੀ ਕਰ ਦਿਆ ਕਰੋ। ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਲਿਖਦੇ ਹਨ : ਹੱਸੇ ਤੇ ਗਲ਼ ਲਾਇਆ ਪਿਆਰਾ ਡੱਬੀ ਹੱਥ ਫੜਾਈ
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਲੂਮ ਬੀ ਰੱਖੀਂ ਲੋੜ ਪਈ ਤੇ ਲਾਈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਪਾਸੋਂ ਮਾਨਵਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਵਾਈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸਮੇਂ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦਾ ਮੁੱਢ ਬੱਝਾ ਕਹਿ ਲਈਏ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅੱਤਕਥਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਸੇਵਾ 1704 ਈ. ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਅਨੋਖੀ ਸੇਵਾ ਸੀ। ਹੈਨਰੀ ਡਿਊਨਾਂਟ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦਾ ਬਾਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੇਵਾ ਉਸ ਵੱਲੋਂ 1859 ਈ. ਵਿਚ ਸੈਲਫਰੀਨੋ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਜੇਨੇਵਾ ਦੀ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਜੋ 1864 ਈ. ਵਿਚ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਪਰ ਇਸ ਸੇਵਾ ਦਾ ਅਰੰਭ ਤਾਂ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ 160 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਨੂੰ ਇਹ ਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਮਾਨਵਤਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸੇਵਾ ਦਾ ਮੁੱਢ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ 160 ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਝ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਮਾਨਵਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅਸਲ ਮੋਢੀ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀਂ ਰਹਿਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ੀਨਗੋਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੱਖ ਤੋਂ ਵੀ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦਾ ਕੱਦ ਅਸੀਮ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਉਚਾਈ ਛੂਹੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਵਰਗੀ ਲਾਸਾਨੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤਕ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ। ਘਨੱਈਆ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ-ਸੁੱਚੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਮਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਵੱਧ ਰਹੀ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਕੁੜੱਤਣ, ਮੁਲਕਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਟਕਰਾਅ ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿਚ ਫ਼ੈਲੀ ਨਫਰਤ, ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਤਾ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕੇ। ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਡੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਸੁੱਚੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਅਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਬਣੀਏ। | 
