ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਰੰਪਾਰ
ਨਨਕਾਣੇ ਵਿਚ ਜਨਮ ਧਾਰ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਦੁਨੀਆ ਤਾਰ।
ਮਹਿਤਾ ਕਾਲੂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਇਆ, ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਮਾਤਾ ਮਾਈ।
ਸੂਰਜ ਵਾਗੂੰ ਡਲ੍ਹਕਾਂ ਮਾਰੇ, ਵੇਖੇ ਕੁਲ ਲੋਕਾਈ।
ਰਾਇ ਬੁਲਾਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੱਕ ਕੇ ਇਹ ਅਵਤਾਰ।
ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ...

ਚੂਹੜਕਾਣੇ ਤੇ ਸੈਦਪੁਰੇ, ਲਾਹੌਰ ’ਚ ਵਣਜ ਕਮਾਇਆ।
ਜਾਤ-ਪਾਤ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਐਸਾ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਪੰਗਤ ਦੇ ਵਿਚ ਲੰਗਰ ਛਕਣਾ, ਸਭ ਲਈ ਹੈ ਉਪਕਾਰ।
ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ...

ਜਦ ਆਏ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰੇ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਦੌਲਤ ਲੋਧੀ।
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਜੈ ਰਾਮ ਨੇ, ਲਗਵਾ ਦਿੱਤਾ ਮੋਦੀ।
ਤੇਰਾਂ-ਤੇਰਾਂ ਤੋਲ ਓਸ ਨੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਰ।
ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ...

ਹਰਿਦੁਆਰ ’ਚ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਐਸਾ ਭਰਮ ਮਿਟਾਇਆ।
ਚੜ੍ਹਦੇ ਦੀ ਥਾਂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੇ, ਲਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ।
ਘਟ-ਘਟ ਦੇ ਵਿਚ, ਅੱਲਾ, ਈਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਕਰਤਾਰ।
ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ...

ਖੂਨ ਦੇ ਸੋਹਿਲੇ ਗਾ ਕੇ ਨਾਨਕ, ਲਾਲੋ ਨੂੰ ਗਲ਼ ਲਾਇਆ।
ਰਾਜੇ ਸ਼ੀਂਹ, ਮੁਕੱਦਮ ਕੁੱਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਬਾਬਰ ਨੂੰ ਉਸ ਜਾਬਰ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੋੜੇ ਸਭ ਹੰਕਾਰ।
ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ...

ਕੀਤੇ ਦੂਰ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਉਸ ਨੇ, ੴ ਪੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਸੁੱਤੇ ਲੋਕ ਜਗਾਏ ਉਸ ਨੇ, ਚਾਰ ਉਦਾਸੀਆਂ ਲਾ ਕੇ।
ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆ ਨਾਨਕਾ, ‘ਚੰਨ’ ਦੀ ਸੁਣੀਂ ਪੁਕਾਰ।
ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ...

ਕਰਤਾਰਪੁਰੇ ਦੇ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਲ਼ ਚਲਾਇਆ।
ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਤੇ ਵੰਡ ਛਕਣ ਦਾ, ਅਸਲੀ ਇਹ ਸਰਮਾਇਆ।
ਬੋਲ਼ੇਵਾਲੀਆ ਠੱਗਾਂ ਤੋਂ ਫਿਰ, ਬਣ ਗਿਆ ਸੱਜਣ ਯਾਰ।
ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਰੰਪਾਰ।