ਮਾਨ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਵਲ ਟੁਰੀਆਂ,
ਜਿਉਂ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਰਾਂ।
ਦੇਸ਼ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਤਿਵੇਂ ਵਹੀਰਾਂ,
ਪਾਈਆਂ ਸਿੰਘ ਸਰਦਾਰਾਂ।
ਸਿਫਤੀ ਦੇ ਘਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ,
ਪਹੁੰਚੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰਾਂ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਏ,
ਮਿਲ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਨਾਰਾਂ“।
ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਿਚ ਬਹਿ ਕੇ,
ਹੋਵਨ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰਾਂ।
ਦੇਸ਼ ਕੌਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਿਰ 'ਤੇ,

ਚੁੱਕੀ ਸੇਵਾਦਾਰਾਂ।
ਓਸ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਝੂਮ ਝੂਮ ਕੇ,
ਆਈਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਫੁਹਾਰਾਂ।
ਜੀਵਨ ਮਉਲੇ ਮਸਤੀ ਦੇ ਵਿਚ,
ਪੀ ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰਾ।
ਖ਼ਿਜ਼ਾਂ ਗਈ ਹਿਰਦੇ ਸਭ ਖਿੜ ਪਏ,
ਫੁੱਲ ਬਸੰਤ ਬਹਾਰਾਂ।
ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਦੀ ਨੀਵ ਰਖਾਈ,
ਕਰ ਕਰ ਜਤਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ।
‘ਕਿਰਤੀ” ਸਿੰਘ ਆ ਕੱਠੇ ਹੋਏ,
ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ।