ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ, ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀ ਆਦਿ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਥਾਂ ’ਤੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ’ਚੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਰਚਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰਵ-ਉੱਚ ਕਹਿਣ ਦੇ ਸਬੰਧੀ ਕੋਈ ਦੋ ਰਾਵਾਂ ਨਹੀਂ। ਪੰਜਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜੀ ਦਾ ਫੁਰਮਾਨ ਹੈ:

ਕਈ ਜਨਮ ਭਏ ਕੀਟ ਪਤੰਗਾ॥
ਕਈ ਜਨਮ ਗਜ ਮੀਨ ਕੁਰੰਗਾ॥
ਕਈ ਜਨਮ ਪੰਖੀ ਸਰਪ ਹੋਇਓ॥
ਕਈ ਜਨਮ ਹੈਵਰ ਬ੍ਰਿਖ ਜੋਇਓ॥1॥
ਮਿਲੁ ਜਗਦੀਸ ਮਿਲਨ ਕੀ ਬਰੀਆ॥
ਚਿਰੰਕਾਲ ਇਹ ਦੇਹ ਸੰਜਰੀਆ॥ (ਪੰਨਾ 176)

ਅਰਥਾਤ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜੂਨਾਂ ਭੋਗਦਾ ਹੋਇਆ ਹੀ ਇਸ ਜੂਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਫੁਰਮਾਨ ਹੈ:

ਭਈ ਪਰਾਪਤਿ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹੁਰੀਆ॥
ਗੋਬਿੰਦ ਮਿਲਨ ਕੀ ਇਹ ਤੇਰੀ ਬਰੀਆ॥ (ਪੰਨਾ 12)

ਭਾਵ ਮਨੁੱਖਾ ਜੂਨ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਜੂਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਮਾਤਰ ਉਸ ਪਰਮ ਪਿਤਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਅਭੇਦ ਹੋਣ ਸਬੰਧੀ ਯਤਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਾਨਸ ਜਨਮ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੁਰਲੱਭ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ‘ਹੋਇ ਨ ਬਾਰੈ ਬਾਰ’ ਦੀ ਚਿਤਾਵਨੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮਨੁੱਖਾ ਜੂਨ ਵਿਚ ਇਸਤਰੀ-ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰੇ ਦੀ ਸਰਵ ਉੱਤਮ ਰਚਨਾ ਹਨ। ਉਸ ਰਚਨਹਾਰੇ ਨੇ ਇਸ ਵਿਚ ਸਮਤੋਲ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਚ ਬਾਕੀ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਵੱਧ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਲ ਹੈ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਨਨੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਦਾ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਵਰਜਦੀ ਹੈ। ਫੁਰਮਾਨ ਹੈ:

ਸੋ ਕਿਉ ਮੰਦਾ ਆਖੀਐ ਜਿਤੁ ਜੰਮਹਿ ਰਾਜਾਨ॥ (ਪੰਨਾ 473)

ਗੁਰਬਾਣੀ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਨਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇਸਤਰੀ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪਿਤਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸ੍ਰੋਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਨਾ ਬਸਿਓ ਤਿਨ ਮਾਤ ਕੀਜੈ ਹਰਿ ਬਾਂਝਾ॥(ਪੰਨਾ 697)

ਸੱਪ ਜਾਤੀ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਤਬਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਬਿਰਤੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਨ ਵਾਲੀ ਭਾਵ ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗ਼ੈਰ ਮਾਨਵੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਸਮਤੋਲ ਵਿਚ ਵੀ ਫਰਕ ਆਇਆ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਪਾਪੂਲੇਸ਼ਨ ਫੰਡ (ਯੂ.ਐਨ.ਐਫ.ਪੀ.ਏ) ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਈ ਰਾਜਾਂ ‘ਚ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਘੱਟ ਰਹੀ ਗਿਣਤੀ ’ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਲਕ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤਾਰਾ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਹਰਿਆਣਾ, ਪੰਜਾਬ, ਦਿੱਲੀ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ’ਚ ਮੁੰਡਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟ ਗਈ ਹੈ।

ਸਰਵੇ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਨੇ ਅਜੋਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦਾਨਵੀਂ ਬਿਰਤੀ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਇੰਸ ਦਾ ਦੁਰਉਪਯੋਗ ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਇਕ ਕਾਰਨ ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜੋਕੇ ਮਾਨਵੀਂ ਸਮਾਜ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਆਪਣੇ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਹੇਜ ਦੀ ਲਾਲਚੀ ਬਿਰਤੀ ਵਾਲੇ ਇਸ ਯੁੱਗ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵ-ਵਿਆਹੁਤਾ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਲ ਪਾ ਕੇ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਚ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਦਹੇਜ ਦੇ ਲੋਭੀਆਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਭਰ ਸਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇਹ ਅਪਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਅਲਟਰਾ ਸਾਊਂਡ ਦੇ ਨਾਮ ’ਤੇ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਕਈ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਲਾਲਚ ਵੱਸ, ਪੈਸੇ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵੀ ਇਹ ਕਾਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਅਲਟਰਾ ਸਾਊਂਡ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਹੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਲੜਕਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੜਕੀ ਹੋਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਸਿਰਫ ਇਸ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਰਭਪਾਤ ਦੇ ਪੈਸੇ ਵੀ ਕਮਾ ਸਕਣ। ਇਸ ਦਰਦਨਾਕ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਮਹਿਸੂਸਦਿਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪੰਜ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਮਿਤੀ 18-4-2001 ਨੂੰ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਫ਼ਸੀਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ:-

“ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਇਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਦੇ ਅਗਾਂਹ-ਵਧੂ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਅਤਿ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰਿਆ ਰੁਤਬਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਹੈ। ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਵਿਤਕਰੇ ਤੇ ਨਿਰਾਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਬੁਲੰਦ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਚ ‘ਸੋ ਕਿਉ ਮੰਦਾ ਆਖੀਐ ਜਿਤੁ ਜੰਮਹਿ ਰਾਜਾਨ’ ਦਾ ਫੁਰਮਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਇਸੇ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਹੀ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਮਾਤਾ ਖੀਵੀ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਲੰਗਰ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਖਾਲਸਾ ਸਾਜਨਾ ਸਮੇਂ ਮਾਤਾ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਬਾਟੇ ਵਿਚ ਪਤਾਸੇ ਪਾਉਣ ਦੇ ਕੌਤਕ ਰਾਹੀਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸਿੱਖ ਰਹਿਤਨਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਰਹਿਤ ਮਰਯਾਦਾ ਵਿਚ ਕੁੜੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਬੇਟੀ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨਾ ਰੱਖਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਵੀ ਇਸੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਲ ਰਹੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਜਾਚਣ ਲਈ ਸਿਹਤ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਖੋਜ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰ ਕੇ ਗਰਭ ਟੈਸਟ ਰਾਹੀਂ ਲੜਕੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਸਮਝ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰੁਝਾਨ ਦੇ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਵਧਣ ਕਰਕੇ ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਹ ਦੇ ਇਸਤਰੀ ਜਾਮੇ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉੱਥੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਿਤਾਪ੍ਰਤੀ ਘੱਟ ਰਹੀ ਗਿਣਤੀ ਕਾਰਨ ਅਣਸੁਖਾਵੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਬਣਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੱਤਰ ਸਿੰਘ-ਸਾਹਿਬਾਨ ਪਾਸ ਨਿਰੰਤਰ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਣਮਨੁੱਖੀ, ਅਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਅਧਾਰਮਿਕ ਬਿਰਤੀ ਨੂੰ ਠੱਲ ਪਾਉਂਣ ਲਈ ਪੰਜ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨ ਵੱਲੋਂ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਲੇਵਾ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਗੁਰਸਿੱਖ ਮਾਈ ਭਾਈ ਮਾਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਲੜਕੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ’ਤੇ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਮਨਮੁਖੀ ਕਾਰਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਸਿੱਖ ਰਹਿਤ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤਨਖਾਹੀਆ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਮਨੁੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਡਾ ਇਹੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਵਖਰੇਵੇਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਮਾਣ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ।”

ਉਪਰੋਕਤ ਹੁਕਮ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਭਰਵੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਉਪਰਾਲੇ ਨੂੰ ਸਲਾਹੁਣਯੋਗ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਧਿਰਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਤੇ ਨੇਕ ਨੀਤੀ ਬਗੈਰ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ ਸੋਚ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰਾਂ, ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।

ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਗਰਭ ਨਿਰੀਖਣ ਟੈਸਟ ’ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਅਵੱਗਿਆ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰਮਾਨਵੀਂ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਕਰ ਕੇ ਜਥੇਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਜਾਰੀ ਕਰ ਕੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸੇਧ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਯੂ.ਐਨ.ਐਫ.ਪੀ.ਏ. ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਹੈਂਡਰਿਕ ਵਾਨ ਡੇਰ ਪਾਲ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰਜੀਹ ਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕ ਸੌਖੀ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਘਟ ਰਹੀ ਲਗਾਤਾਰ ਗਿਣਤੀ ਜੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕੱਢਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੈਰਾਨੀ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਸੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਫੌਰੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰ ਇਸ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਕਾਰੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਫੜਿਆ ਜਾਵੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋਵੇ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾ ਕੇ ਬਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ’ਤੇ ਅਮਲ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪੰਘੂੜਾ ਸਕੀਮ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਪੰਘੂੜੇ ਰਖਵਾ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੜਕੀ ਨਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਨਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਘੂੜਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦੇਵੇ, ਸਰਕਾਰ ਖੁਦ ਪਾਲ ਲਵੇਗੀ। ਕੁਝ ਈਸਾਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਖੁੱਲੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤੇ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਕੁਝ ਕੇਸਾਂ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰਿਹਾ। ਭਾਵੇ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਦਿਲ ਟੁੰਬਵਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਚੇਤੰਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਵੱਡੇ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਪੈਣਗੇ। ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਿਆਉਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਕਾਲਜਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਿਹਤਰ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਛੜੇਪਣ ਦੇ ਜੂਲੇ ਹੇਠੋਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਰਾਹੀਂ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਹਰ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਧੀਆਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਲਈ ਸੈਮੀਨਾਰ ਤੇ ਨੁੱਕੜ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਚਲਾਈਆਂ ਜਾਣ, ਨੁਮਾਇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ, ਟੀ.ਵੀ ਚੈਨਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਜਾਣ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਜੋ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਇਕਾਈ ਹੈ, ਨੰਬਰਦਾਰ, ਆਂਗਨਵਾੜੀ ਵਰਕਰ, ਪਿੰਡਾਂ ’ਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀਆਂ ਨਰਸਾਂ, ਦਾਈਆਂ ਆਦਿ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਰੋਕਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ। ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰੇ ਜਿਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਕੇਸ ਨਾ ਵਾਪਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਪੰਚਾਇਤ ਇਸ ਲਈ ਚੰਗੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਭਾਵ ਰਲ-ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵਡੇਰੇ ਯਤਨ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਿਗੜ ਰਿਹਾ ਸਮਤੋਲ ਜਲਦ ਹੀ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜ ਵਰਗਾ ਮਾਹੌਲ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਯਕੀਨ ਦਹਾਨੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।