ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਦਾ ਭੀਖਣ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਜੀਅ ਕੀਤਾ
ਭੀਖਣ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਬੇ-ਪਰਵਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਜੀਅ ਕੀਤਾ
ਦੋ ਕੁੱਜੀਆਂ, ਇਕ, ਫਕੀਰ-ਸਾਈਂ, ਗੋਬਿੰਦ, ਕੁੱਜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਹਿ-ਵਾਹ ਕੀਤਾ
ਪਟਨਾ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ, ਕੁੱਜੀਆਂ ਇਕ ਕਰਨੇ, ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬੇ-ਪਰਵਾਹ ਕੀਤਾ

ਭੀਖਣ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੇ ਰਾਮ ਭੁੱਲੇ, ਭੁੱਲਿਆ ਪਰ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿਸਦਾ
ਨਾ ਕੋਈ ਆਰ ਦਿੱਸਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਪਾਰ ਦਿੱਸਦਾ, ਗੋਬਿੰਦ ਆਪ ਦਿੱਸਦਾ, ਹਰ ਇਕ ਥਾਂ ਦਿੱਸਦਾ

ਇਕ ਵਿਚ ਦੁੱਧ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ, ਦਾਤੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤੇ
ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਕੁੱਜੀਆਂ ਡੋਲ੍ਹ ਕੇ ਤੇ, ਪਟਨਾ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਏਕੋ ਕਰਾ ਦਿੱਤੇ
ਪਾਣੀ ਰਾਮ ਤੇ ਦੁੱਧ-ਰਹੀਮ ਦੋਵੇਂ, ਗੋਬਿੰਦ, ਡੋਲ ਕੇ ਰੂਪ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤੇ
ਦਾਤੇ, ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਦੋਵੇਂ ਉਲਟਾ ਕੇ ਤੇ ਖਾਲਸ, ਖਾਲਸਾ, ਏਕੋ ਕਰਾ ਦਿੱਤੇ
ਦੋ ਕੁੱਜੀਆਂ ਨੂੰ, ਕੱਜ ਕੇ ਭੇਤ ਸਾਰਾ ਭੇਤ ਲਹੂ ਤੇ ਮਾਸ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੇ
ਦਾਤੇ, ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਦੋਵੇਂ ਉਲਟਾ ਕੇ ਤੇ, ਖਾਲਸ, ਖਾਲਸਾ, ਏਕੋ ਕਰਾ ਦਿੱਤੇ

ਭੀਖਣ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਦਿਆਂ-ਮਿਲਦਿਆਂ ਈ, ਨੂਰੇ ਮਾਹੀ ਦੀ ਯਾਦ ਸਤਾਈ ਜਾਵੇ
ਨੂਰੇ ਮਾਹੀ ਨੇ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ, ਕੰਧਾਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਅੱਗ ਮਚਾਈ ਜਾਵੇ

ਐਸੀ ਨੂਰੇ ਮਾਹੀ, ਐਸੀ, ਖ਼ਬਰ ਦੱਸੀ, ਉਹਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨੇ ਝੱਖੜ ਝੁਲਾਇਆ ਹੋਇਆ
ਮਾਛੀਵਾੜੇ ਦੇ ਕੰਡਿਆਂ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ- ਤਿੱਖੇ ਕੰਡਿਆਂ, ਖੰਡਾ ਉਠਾਇਆ ਹੋਇਆ

ਤੱਕ ਕੇ, ਰੋਹ ਵਿਚ ਪਿਤਾ ਦਸਮੇਸ਼ ਬੋਲੇ, ਬੋਲੇ ਡੱਕਾਂਗੇ, ਤੁਰਕ ਦੇ ਰੋੜ ਸਾਰੇ
ਤਖਤ ਦਿਆਂਗੇ, ਤੋੜ ਵਿਛੋੜ ਇਸਦੇ ਨਿਊਂਦੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਦਿਆਂਗੇ ਮੋੜ ਸਾਰੇ

ਤੇ ਲੜਦੀ ਰਹੂ, ਕਿਰਪਾਨ, ਇਹ ਹਸ਼ਰ ਤੀਕਰ, ਜਦ ਤਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਿਰੀਂ ਤਲਵਾਰ ਰਹਿਣੀ
ਤੇ ਲੜਦੀ ਰਹੂ, ਕਿਰਪਾਨ, ਇਹ ਹਸ਼ਰ ਤੀਕਰ, ਜਦ ਤਕ ਚਾਨਣੀ ਕੰਧਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿਣੀ
ਤੇ ਲੜਦੀ ਰਹੂ, ਕਿਰਪਾਨ, ਇਹ ਹਸ਼ਰ ਤੀਕਰ, ਜਦ ਤਕ ਅੰਨ੍ਹੀ ਤੇ ਬੋਲੀ ਸਰਕਾਰ ਰਹਿਣੀ